Nieuwsbrief Stichting Angels4Angels
December 2021
Hallo lieve donateurs,
En zo met de feestdagen voor de deur en het einde van het jaar 2021 in zicht , wil ik jullie weer even op de hoogte brengen van het wel en wee hier in het verre Zuid Afrika.
Nog altijd geen grote plannen ten uitvoering kunnen brengen vwb het project voor Daniël, maar gelukkig toch weer wat andere hulp kunnen bieden.
thank you
Enkosi kakhulu
Allereerst weer een rondje bedankjes. Uiteraard dank aan de vaste donateurs,
Bea, Alice (Eye Connection), Aimee, Petri en Rudy&Wim en Marijke. Daarnaast zijn er weer extra donaties binnen gekomen van Ed, Dick&Rian, Bert, Gerda en Annemieke. Heel hartelijk dank aan jullie allen. Doordat jullie donaties binnen blijven komen kan ik het budget dat voor Daniël gereserveerd staat, in stand houden en kan ik ook nog steeds voedselhulp blijven bieden aan mensen die het zo hard nodig hebben.
Kleding voor Afrika
In de vorige update vertelde ik dat de drie dozen kleding onderweg waren en die zijn ondertussen ook aangekomen in Zuid Afrika. Ik vertelde toen ook over de stijgende kosten voor het versturen. Die 65€ per doos bleken achteraf ex BTW te zijn dus ik schrok toen het bedrag werd geïncasseerd en een paar weken later kreeg ik nog eens een extra incasso van 150€ voor surcharge ivm Corona. Al met al tezamen een schrikbarend bedrag van 385€ voor 30 kg tweedehands kleding. Jullie kunnen je voorstellen hoe ontzettend teleurgesteld ik was want dit staat natuurlijk absoluut niet in verhouding tot de waarde van de verstuurde spullen. Geloof me, ik heb er alles aan gedaan om er onderuit te komen, weken van touwtrekkerij en uiteindelijk heb ik aan het kortste eind getrokken, want ze dreigden met een incassobureau en daar had ik geen zin in dus onder veel bezwaar toch betaald. Ik had meerdere malen contact met ze gehad via de chat lijn en vond dat ze me hadden moeten attenderen op de extra kosten maar ze zeiden dat ik de kleine lettertjes had moeten lezen, tja zo gaat dat, triest. Jullie snappen dat het dus nu echt voorlopig de laatste keer is geweest dat ik dozen heb verstuurd. Erg jammer want het is altijd een feest om uit te delen. Op bijgaande foto’s kunnen jullie zien hoeveel blije gezichten het oplevert.
As you grow older
you discover you have 2 hands
one to help yourself
and one to help others
Ik merk echt dat het steeds erger wordt met de armoede. In George wordt er op straat steeds meer gebedeld, echt door allerlei verschillende lagen van de bevolking. Allemaal mensen die door de Corona crisis in de moeilijkheden zijn geraakt , heel triest
Naast kleding heb ik altijd appels en koekjes bij me die ik overal uitdeel. Ik weet dat ik hun probleem niet oplos maar al is het maar om even contact te maken en een glimlach op hun gezicht te toveren Zo’n smile op hun gezicht maakt mijn dag altijd weer goed.
Memory’s soupkitchen
Eerder vertelde ik ook over het initiatief van de 11 jarige Memory en haar soupkitchen. Vanuit de Stichting steun ik haar 1x per maand met een voucher waar ze dan haar boodschappen voor kan kopen om zo te kunnen koken voor de buurt kinderen. Aangezien ik nu hier ben kon ik met eigen ogen zien hoe ze dat aanpakt, echt zo leuk om daar bij te zijn geweest. Voor deze maand hebben we de soupkitchen op 19 december gepland en dan heb ik het dubbele budget om aan Memory aan te bieden want van Rudy&Wim kreeg ik een extra donatie voor de soupkitchen, vandaar dat we niet 30 maar waarschijnlijk 60 kinderen kunnen helpen aan een maaltijd. In een volgende update zal ik daar weer verslag van doen. Het is erg dat het nodig is maar het blijft heel fijn om te doen en de foto’s zeggen genoeg hoeveel blijdschap het bracht.
John’s verjaardag
John is de zoon van Joseph en Regina en de grote broer van Memory. Toen ik ze voor het eerst weer ging opzoeken na mijn terugkomst, bleek dat het de dag erna John’s verjaardag was. Het leek me een leuk idee om hem en Memory mee uit te nemen naar de bioscoop, een plek waar ze nog nooit in hun leven waren geweest dus zo gezegd zo gedaan, van Bert had ik een extra donatie gekregen om deze dag te kunnen bekostigen. Wat hadden ze een plezier, het was een hele belevenis. Na die tijd hebben we taart gegeten die ik had meegebracht en gezamelijk een spelletje Jenga gespeeld, wat ik als verjaardagskadootje had gekocht. Een dag die we niet meer zullen vergeten.
Happy Birthday John 15
Daniels project
Ondanks alle zoektochten en pogingen zijn we nog steeds niet verder, het blijft zoeken naar een speld in een hooiberg. Een aantal keer waren we dichtbij een oplossing maar er zijn elke keer weer redenen waardoor het toch niet door kan gaan. Of het is op een verkeerde locatie, of de officiële papieren zijn niet in orde, of er is niet genoeg ruimte om uit te bouwen etc.
Ik ben nog steeds in contact met de gemeente en blijf daar ook maar van het kastje naar de muur gestuurd worden. Hoe dan ook, ik geef niet op, dit project zal uiteindelijk gaan lukken, ik bijt me er in vast net zo lang tot het tot uitvoering gebracht kan worden. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat het gaat lukken...... de aanhouder wint.
Dit huisje had echt wel potentie, maar het is in een hele andere buurt dan waar Daniël nu woont en zijn sportschooltje gehad heeft en hij beloofd nu al zo lang aan de buurtkinderen dat ze ooit weer kunnen komen sporten dus het lijkt me beter dat we toch in zijn eigen buurt blijven zoeken. We hebben al weer heel wat rond gereden en gebrainstormd maar we blijven er voor gaan, ooit gaat dit lukken.
Nieu Bethesda & Tannie Evelyn’s soupkitchen
Onlangs ben ik op road trip geweest. Zuid Afrika is zo’n mooi land en eigenlijk zie ik over het algemeen niet veel meer dan alleen hier de omgeving. Het was fijn om te doen en heb uiteindelijk 3000 km afgelegd. Het gaf me een gevoel van vrijheid en dankbaarheid om zoiets in mijn eentje te ondernemen.
Zuid Afrikaners zijn een vriendelijk en open volk dus overal waar ik kwam legde ik makkelijk contact en zo ontmoette ik tannie Evelyn in nieu Bethesda, het eerste dorp waar ik ging overnachten..
Nieu Bethesda is een prachtig dorpje in de Karoo, oude huisjes, zandwegen, net of je terug gaat in de tijd, prachtig. Het is grotendeels een colored community (kleurlingen) en de mensen leven daar vredig maar vooral ook heel sober.
Tannie (tante) Evelyn is daar een alom bekende dame. Zij heeft een restaurantje en is al verschillende keren op tv geweest omdat ze al 21 jaar een soupkitchen heeft en wekelijks mensen voorziet van een maaltijd, jong en oud. Ze heeft een rotsvast vertrouwen in haar geloof en weet dat er daarom altijd mensen op haar pad komen die er voor zorgen dat ze kan blijven doen wat ze al die jaren al doet. Prachtig om zulke mensen te ontmoeten. Op de muur van haar taverne staat geschreven “God voorsien soep kombuis”
Vanaf het eerste moment dat we elkaar spraken hadden we een klik en het was erg inspirerend om verhalen uit te wisselen met iemand die ook zo begaan is met de medemens. Voor ons voelde het als geen toeval dat we elkaar ontmoette maar was dit voorbestemd. Ze vertelde over de plannen die ze had voor de jaar afsluiting. Veel kinderen in Nieu Bethesda verblijven bij hun grootouders omdat ze in dit dorp naar school gaan en vaak zijn de ouders ergens op afstand in de grotere dorpen of steden aan het werk om geld te verdienen om zo het gezin te onderhouden. In vakantie tijden gaan de kinderen dan naar de ouders toe.
Hier eindigd het schooljaar in December dus dan is er altijd zo halverwege de maand een jaarafsluiting. Eerder deze maand hebben we die viering ook gehad bij Florence waarover ik later nog zal vertellen.
Tannie Evelyn kookt normaal gesproken groenten en mais pap maar ze wilde nu zo graag voor deze ene keer de kinderen een stukje kip van KFC geven en een flesje echte Coca Cola. Voor ons niet voor te stellen dat dit zo bijzonder is maar voor die kinderen klaarblijkelijk wel. Het gaat hier om plusminus 100 kinderen dus daar is best wat budget voor nodig. En zo zaten we een tijdje te brainstormen over de mogelijkheden en luisterden we naar elkaars verhalen. Ze was zeer onder de indruk van Memory’s verhaal en vroeg me foto’s te sturen zodat ze die aan de kinderen van dezelfde leeftijd als Memory kon laten zien om ook hun te kunnen inspireren.
Ik heb uiteindelijk haar mijn cash gegeven, dat wat ik nog bij me had en later een voucher gestuurd en van beide giften kon ze twee keer een soupkitchen doen en weer vele kinderen blij maken.
Na mijn ontmoeting met Evelyn liep ik terug naar mijn hotelletje , in de warme late middagzon, over de stoffige paden, onderweg mensen en kinderen groetend, al denkend “hoe kan ik dit nou aanpakken?”
Savonds keek ik op mijn bankrekening en zag dat er weer een fantastische donatie binnen was gekomen van Annemieke. Zij is de meest recente donateur en heeft al meerdere grote donaties gedaan. Ze heeft haar
eigen huisje in NL gebouwd en verhuurd dat via AirBnB en elke keer als ze gasten krijgt dan deelt ze de opbrengst met de Stichting, super! Dit is echt zo fijn want hierdoor blijft het budget voor Daniël onaangeraakt en kan ik nog steeds van alles blijven doen. Ik heb met haar overlegd of ze het goed vond dat ik de eindejaars viering voor Tannie Evelyn van haar donatie zou bekostigen en dat vond ze prima.
Tannie Evelyn en ik zijn veel in contact via whatsapp en ze houdt me op de hoogte van het wel en wee. Nadat ik terug was van mijn trip en de plannen uitgestippeld had, heb ik haar laten weten dat haar wens door kon gaan en dat ik het geld naar haar zou overmaken zodat ze de bestelling kon gaan doen. Ze was zo blij en stuurde een hele grappige, aandoenlijke whatsapp waar ze zei dat ze niet uit haar stoel kon komen van de schrik en dat ze haar dochter had gebeld om te vragen of ze het werkelijk goed had begrepen wat ik haar schreef over het sponsoren van het feest.
Al zingend sloot ze het bericht af “Thank you Jesus, hallelujah, Amen” 🙏💜🙏🏾🤗
Nou leek het mij leuk om daar bij te zijn, wel weer een eind rijden (zo’n 1000km in totaal,) maar ik blijf overnachten en kan dan met eigen ogen gaan zien hoe dit afscheidsfeestje wordt gevierd.
Dit is komend weekend en ik kijk er enorm naar uit. In volgende update zal ik jullie daar weer over informeren en natuurlijk foto’s delen
Florence daycare centre
Graduation&Christmas party en schoolreisje
Vorig jaar kon vanwege de lockdown geen eindejaarsviering of schoolreisje worden gedaan met de kinderen van Florence daycare centre. Gelukkig was het dit jaar wel mogelijk en werd er weer een heerlijk vrolijk afscheid georganiseerd door Florence. Ze huurde een ruimte af (gesponsord vanuit de Stichting) en regelde een dans groepje van jonge meisjes die een traditionele dans opvoerde. Het dansen zit ze echt in hun bloed, echt zo leuk om te zien dat alles en iedereen beweegt zogauw er muziek is.
De meisjes waren weer prachtig gekleed in hun witte jurkjes en de jongens in hun zwarte broek met wit overhemd, echt heel schattig.
Dit afscheidsfeestje noemt ze graduation party omdat de kinderen die voor het eerst naar de basisschool gaan “afstuderen” van het kinderdagverblijf dus worden ze beëdigd en krijgen ze hun diploma. Het is een heel ritueel met toespraken etc. Naast zang en dans was er ook weer een catwalk waar de kinderen hun mooie kleding konden showen en hield Florence poppenkast (die ik vorig jaar via Margoot gekregen had en mee had genomen in mijn koffer) Op het einde was er een maaltijd voor ons allemaal door Florence zelf gekookt en zo werd een feestelijke middag afgesloten met voor alle kinderen een klein kadootje die ik had meegebracht en betaald heb van jullie donaties. Dat maakte de dag compleet.
Schoolreisje
Net als twee jaar geleden, gingen we op schoolreisje naar de Redberry Farm, waar de kinderen een ritje hebben gemaakt in een treintje en daarna lekker konden spelen in de speeltuin.
Er waren hotdogs en pakjes drinken, snoepjes en koekjes , ook dit was weer een groot feest voor de kids. Het was een hele onderneming met 22 kinderen en ik snap niet waar Florence de energie vandaan haalt maar daaruit blijkt dat ze een geboren “daycare mother”is.
We hadden een busje geregeld en alleen dat ritje was al een hele belevenis voor de kids. Net als bij de graduation party liep het alles behalve zoals gepland maar dat ben ik ondertussen na al die jaren Afrika wel gewend. Het mocht de pret niet drukken. Waar het op neerkwam was dat de kinderen volop genoten en daar doen we het voor. Het hele schoolreisje is betaald vanuit de donaties van de stichting, ontzettend leuk om te doen.
3 december 2021 om 19:43
It was a big day to us you take us out of our classroom we were in doors for the whole year but today we saw another place, thanks again my dear God bless you 🙏🙏
[Onderaan staan aanvullende emoji’s die deels buiten het zichtbare bericht vallen.]
Nog wat laatste nieuwtjes
De wandelclub Amersfoort olv Petra van Hilst, wandelt nog steeds vrolijk verder en daar staat de teller momenteel op 240€, fantastisch, dat zijn dus heel wat kilometertjes die ze bij elkaar gelopen hebben. Ga zo door sportieve mensen.
Door Corona is er van de BengeltjesShop niet veel meer over, wat betekend dat ik ook geen nieuwe voorraad meer maak en dus geen werkgelegenheid meer heb kunnen creëren. Erg jammer maar we hopen met zijn allen op betere tijden. Ik heb nog een groot gedeelte Bengeltjes van vorig jaar op voorraad in Nederland. Via de webshop wordt er af en toe wat besteld en wordt de verzending, zoals altijd tijdens mijn afwezigheid, perfect verzorgt door Petra van Bergen.
Nagelstudio Bianca heeft me afgelopen zomer enorm geholpen om mijn armbandjes en enkelbandjes te verkopen aan haar klanten, waar ik haar zeer dankbaar voor ben. Die voorraad is in ieder geval op gegaan.
Ik heb hier in Zuid Afrika ook nog wat voorraad achter gehouden en heb ondertussen twee nieuwe verkooppunten gevonden. Het ligt daar al een tijdje en om eerlijk te zijn loopt het geen vaart maar het is beter dan dat het thuis in de kast ligt. Probleem is natuurlijk dat we nog steeds in een crisis zitten en daardoor zijn er weinig tot geen toeristen dus ook weinig verkoop.
Vlak voor de eerste lockdown (Maart 2020) was ik in overleg met een plaatselijke Stichting om onze krachten te bundelen maar uiteindelijk moesten onze plannen gestaakt worden ivm de situatie.
Hier in het dorpje Hoekwil waar ik verblijf, is een nieuwe kunst galerie gekomen en de eigenaar is erg betrokken bij dezelfde Stichting waar ik vorig jaar contact mee heb gemaakt. Hij heeft fantastische ideeën over werkgelegenheid voor de mensen in de krottenwijken en tesamen zijn we nu aan het kijken of we het idee wat ik al jaren geleden bedacht heb, namelijk een creatief centrum, van de grond kunnen krijgen.
Dit zal in eerste instantie een kleine ruimte zijn maar wie weet waar dat nog toe kan leiden. Het is altijd goed om krachten te bundelen en ook al staat de wereld op zijn kop, het is altijd goed om vooruit te denken en te blijven ontwikkelen.
Doordat er geen werkgelegenheid is, zijn de voedselbonnen dus nog steeds nodig. Ik doe dit niet meer met vaste regelmaat want ik merk dat mensen er dan teveel op gaan rekenen maar doe dat zo hier en daar als ik merk dat de nood erg hoog raakt bij sommige families. Het wordt nog altijd met veel dankbaarheid ontvangen. Het blijft bij brandjes blussen maar ja het is beter dan geen hulp bieden.
Zoals ik al eerder vertelde komen er nog twee gesponsorde activiteiten dit jaar, waar ik jullie in het nieuwe jaar van op de hoogte zal brengen, de soupkitchen van Memory en de eindejaarsviering bij Evelyn. Hopelijk is er dan ook meer nieuws over andere ontwikkelingen.
Zo terugkijkend op 2021 kan ik rustig stellen dat het een onstuimige jaar is geweest en het is nog niet voorbij. We kunnen maar net hopen op betere tijden.
Ik wil jullie allemaal, stuk voor stuk, hartelijk danken voor jullie support en financiële bijdragen, zonder dit zou de Stichting niet kunnen bestaan.
Rest mij nog jullie allemaal hele fijne, gezegende kerstdagen toe te wensen en de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar.
Liefs
Marieke
Angels4angels
“when you share your heart opens to receive “
