Nieuwsbrief Stichting Angels4Angels
Amersfoort , Augustus 2019
Lieve donateurs,
Ondertussen is het al weer een tijd geleden dat jullie de laatste nieuwsbrief hebben ontvangen dus het is wel weer eens tijd voor een update.
In de laatste nieuwsbrief vertelde ik over het speeltuintje dat we hebben gebouwd bij Florence daycare centre. In Februari dit jaar hebben we die feestelijk geopend en tot op de dag van vandaag zijn de kinderen er nog steeds heel blij mee en is het speeltuintje niet meer weg te denken uit hun leven. Florence stuurt regelmatig leuke foto’s en filmpjes van de spelende kinderen. Ik zal de links naar de YouTube filmpjes meesturen hier onder aan de email.
Zoals jullie weten is Veronica mijn eerste medewerkster en door haar erbarmelijke omstandigheden ben ik me er 6 jaar geleden voor gaan inzetten om de Stichting op te richten en haar te helpen aan betere leef- en woonomstandigheden. Al een aantal jaar wist ik dat ze HIV besmet was en toen ik eind vorig jaar terug kwam in Zuid Afrika zag ik dat het helemaal niet goed met haar ging, ze was veel afgevallen en hoestte enorm.
Februari 2018
November 2018
We hebben nog wel een tijdje samen gewerkt maar ze ging zienderogen achteruit. Ze kon bijna niet ademhalen, werken was vrijwel onmogelijk maar ze hield zoveel van haar werk dat ze toch steeds bleef komen.
Samen hebben we, naast de Bengeltjes, ook nog een serie colliers gemaakt , tot het niet langer ging en uiteindelijk is ze in Februari in het ziekenhuis op 33 jarige leeftijd overleden.
Haar dood heeft me erg aangegrepen, ze was ondertussen als een dochter voor me en ik had gewild dat ik haar had kunnen redden maar het heeft niet zo mogen zijn. We hadden nog zoveel plannen, echt heel triest , ik denk nog dagelijks aan haar. Op elke markt is ze “aanwezig” Het heeft tijd nodig, ik zal haar nooit vergeten , haar inzet en doorzettingsvermogen waren inspirerend en bewonderenswaardig. Ze heeft geen makkelijk leven gehad en laat zoontje Esihle (9) en dochtertje Angelique (1) achter. Die moeten opgroeien zonder moeder zoals zo vele kinderen in Thembalethu . De kinderen wonen nu bij familie , zo gaat dat in hun cultuur.
In loving memory of dear Veronica Nosizwe
Forever in our heart 💜
R.I.P.🙏
Er was geen geld voor een begrafenis , uiteindelijk heb ik samen met haar moeder en zus besproken wat de mogelijkheden waren en heb ik hun financieel
geholpen zodat ze toch in haar geboortedorp Noupoort begraven kon worden.
En zo ging het leven verder en moest er worden gezocht naar een nieuwe medewerkster die we gevonden hebben in Cilla. Het plan was om een naai atelier op te zetten en Cilla komt uit een gezin met naaisters dus het was niet al te moeilijk om haar de fijne kneepjes van het vak te leren. Samen met Regina ,die al eerder vanuit de Stichting een naaimachine en naailes had gekregen, zijn we aan de gang gegaan om een aantal producten uit te proberen om te kijken of het in Nederland te verkopen zou zijn.
We hebben vlaggenlijnen , schorten , wasknijperzakken en reiszakjes gemaakt van traditionele ShweShwe en African wax. Allemaal heel kleurrijk en fantastisch om mee te werken . De hele opzet van het naai atelier is bekostigd door de Stichting dus de naaimachines (2 machines , 1 nieuw en 1 tweedehands en zelf had ik nog mijn eigen machine) en de stoffen en andere benodigdheden. Het was weer een hele missie want elke keer als ik dacht , nu hebben ze het onder de knie, dan ging het de volgende dag weer fout dus het was eindeloos herhalen maar uiteindelijk hebben ze het heel goed gedaan en ben ik trots op Cilla en Regina.
De verkoop van de gemaakte spullen valt jammergenoeg tegen en ik ben van plan om de overgebleven voorraad mee terug te nemen naar Zuid Afrika om te kijken of het daar beter verkoopbaar is. De bonte kleurrijke stoffen zijn toch niet zo in trek bij de Nederlandse bevolking. Ik ben van plan om de collectie via markten in Zuid
Afrika te gaan verkopen en wil dan ook dat Cilla en Regina me daarbij helpen zodat ze ook kunnen zien wat het inhoud om markten te doen.
Zoals elk jaar vieren we in Maart gezamenlijk onze verjaardagen en dit keer was het voor het eerst zonder Veronica maar wel met haar zoontje Esihle . Hij was jarig op de dag van de begrafenis dus dat is erg bitter voor een kind.
Voor Cilla en haar dochtertje was het een hele nieuwe ervaring om uitgenodigd te worden voor een lunch en was verbaasd dat ik dit als “werkgever” deed. Het is voor mij net zo’n groot feest als voor hun dus ik hou die traditie graag in ere.
Terug in Nederland is het weer een drukte met markten, braderieën, festivals en evenementen. Het weer heeft een grote invloed op de verkoop, van hittegolf tot storm en regen, het is een onstuimige zomer.
Ondertussen heb ik ook de wereldwinkel uit Bussum erbij als verkooppunt dus dat is heel fijn.
Nog steeds krijg ik kleding en speelgoed aangeboden van verschillende mensen, wat fantastisch is. Voorheen stuurde ik dit naar Veronica en ik heb besloten dat dit nu naar Cilla gaat, ondertussen zijn er 3 dozen onderweg, hopelijk kan ze het goed verkopen en op die manier wat extra geld kan verdienen.
Doordat er dit jaar alleen het speeltuintje is gebouwd en het naaiatelier is opgezet en er verder vanuit de stichting niet gebouwd is in Thembalethu, is er budget over gebleven, dus dat kan ik goed gebruiken voor het volgende project. Ik ben er nog niet helemaal over uit wat het deze keer gaat worden.
Er is zoveel hulp nodig en het is altijd afwegen wie ik deze keer zal helpen.
Cilla leeft onder zeer moeilijke omstandigheden dus die zou ik graag als eerste willen helpen. Florence heeft uitbreiding nodig omdat ze enorm is gegroeid, ze heeft al bijna 40 kinderen en groeit uit haar voegen.
Een vaste werkplek is eigenlijk ook iets wat hoog op de wishlist staat. Dat is nu wel een beetje afzien, we zitten in een grote opslagruimte zonder wc of stromend water , geen ramen dus geen daglicht en een ruimte vol met oude spullen, niet ideaal dus.
Een plek waar we fijn kunnen werken als ik er ben en tevens een plek die met goed toezicht, gebruikt kan worden tijdens mijn afwezigheid, dat is echt een droom van me. Vooralsnog is er nog niet heel veel budget, zo rond de 1000 € en ik hoop dat voor mijn vertrek dat in ieder geval een stukje meer is, “so we keep on dreaming”
Ik heb nog altijd een aantal vaste donateurs die maandelijks storten en een aantal mensen die af en toe wat storten dus daar ben ik enorm dankbaar voor.
Tijdens mijn verblijf in Zuid Afika is er hier in NL een wandelclub opgericht. Elke woensdagavond wordt er een uurtje gelopen in Vathorst/Amersfoort en betalen de wandelaars 0,50 cent in de stichtingspot , hartstikke leuk initiatief van vriendin Petra.
Zo zijn jullie weer helemaal op de hoogte van het wel en wee van Stichting Angels4Angels. In November dit jaar ga ik weer terug naar Zuid Afrika en zal jullie op de hoogte houden.
Ik wens jullie allen nog een fijne nazomer en hartelijk dank voor jullie support
Samen staan we sterk 💜
🌈 Liefs Marieke 🌈
XXX
As you grow older you discover you have two hands
one to help yourself & one to help others
